tekstrebekster

lezen en schrijven

Aan tafel (uit de serie: Het geheim van Tom)

Het is al veel te lang stil. Uiteindelijk zal ik toch íets moeten uitbrengen. Ik had natuurlijk direct met een steekhoudend antwoord moeten komen, maar de vraag kwam totaal onverwacht en ik voel me betrapt. Om tijd te winnen neem ik nog een hap van de quiche. Mijn mond is droog. Ik probeer niet te smakken.
Deze quiche maak ik inmiddels blind. Het is een heel makkelijk recept, met broccoli, ei en zalm. Snel klaar en altijd lekker. In gedachten maak ik wat notities: die zwarte peper werkt goed, misschien iets te veel kaas deze keer en de bodem is een beetje plakkerig en zompig, net niet gaar dus.
Waarschijnlijk ben ik de enige aan de voor drie gedekte tafel die daar belang aan hecht, want ondertussen blijft Guusje, terwijl ze haar stuk van de quiche over het bord heen en weer schuift, met een vraagteken boven haar hoofd mijn richting op kijken. De tanden van haar vork maken daarbij piepende sporen over het porselein. Pieter eet door alsof er niets aan de hand is. Grote brokken tegelijk verdwijnen tussen zijn malende adolescente kaken. Hij spoelt de resten weg met ijskoude melk, minstens een kwart liter per slok.
Ik slik mijn hap door. ‘Eh’, probeer ik. Misschien helpt het als ik gewoon begin met geluid te maken. Trouwens, waar maak ik me eigenlijk zo druk om? Er is niets gebeurd. Niet echt. Ik heb er natuurlijk wel over gefantaseerd, zeker. Maar dat is niet verboden. Ik heb alleen de schijn tegen. Toch?
Resoluut leg ik mijn bestek neer en neem een flinke teug van mijn rode wijn. Eindelijk vallen mij een aantal overtuigende argumenten in die Guusje voorlopig gerust zullen stellen. Ik kijk haar aan, adem in en open mijn mond.
‘Is er ook een toetje?’ vraagt Pieter.

(Opdracht:  schrijf een tafelscene (gelukt!), thriller of romantiek (check), maximaal 300 woorden (gelukt!), gebruik zintuiglijke details (minder goed gelukt!))

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 tekstrebekster

Thema door Anders Norén