Je bekijkt

Een blog post

Alleen

De hond van de buren schuin onder op twee hoog blaft de hele dag. Heel hard. Hartverscheurend is het. Ik ken het hondje niet, maar ik vermoed dat hij niet zo goed tegen alleen zijn kan. Misschien is hij zelfs bang dat zijn baasje hem vergeten is en nooit meer terug komt. Daarom blaft hij zo hard als hij maar kan, om de mogelijkheid dat zijn baasje hem hoort zo groot mogelijk te maken.

Alleen zijn is soms ook heel moeilijk.

Maar, en dat zou ik het hondje graag willen vertellen als ik de kans krijg, alleen zijn is soms ook heel prettig. Je hebt alle tijd voor je eigen gedachten. Niemand die zich er tegenaan bemoeit. Niemand die je stoort als je net de goeie lijn te pakken hebt. Je volgt je eigen weg, helemaal zelf en helemaal alleen.

Ik ben graag alleen. Maar ik kan niet goed alleen zonder ook samen te zijn. Als er geen samen meer is ga ik heel hard huilen. Zo hard als ik maar kan, om de mogelijkheid dat ik gehoord word zo groot mogelijk te maken.